Zappabach.tv

Video

(50 min)

Ernst Reijseger speelt met Yo-Yo Ma, Triluk Gurtu, Michael Moore, Han Bennink en Louis Sclavis.

Bio

Ernst Reijseger

Cellist Ernst Reijseger heeft zich sinds de jaren ‘80 en ‘90 van de vorige eeuw met veel succes gericht op avantgarde jazz, eigentijdse klassieke en geïmproviseerde muziek.
Reijseger (1954) begon met cellospelen toen hij acht jaar oud was en raakte al op relatief jonge leeftijd geboeid door de extreme diversiteit aan muzikale vormen en stijlen waar hij op dat moment toegang toe had. Zijn docenten waren Jan Olivier, Anner Bijlsma en René van Ast. In 1974 adviseerde Anner Bijlsma hem te stoppen met zijn opleiding aan het Amsterdams conservatorium en zijn eigen weg te volgen. 
Hij speelde samen met onder meer Burton Greene (1969), Sean Bergin (1975), Martin van Duynhoven, Derek Bailey, Alan Purves en Franky Douglas, Trilok Gurtu en Yo Yo Ma en maakte met hen ook vele opnames. Hij maakte deel uit van het Theo Loevendie Consort, het Guus Janssen Septet, het Arcado Stringtrio, Trio Clusone met Michael Moore en Han Bennink, Misha Mengelberg's Instant Composers Pool, het Gerry Hemingway quintet, Trio met trompettist Eric Vloeimans en gitarist Anton Goudsmit. 
In 1985 werd hij onderscheiden met de Boy Edgar prize, waaraan zowel door het publiek als door de ontvanger grote waarde wordt toegekend, en in 1995 ontving hij op het Northsea Jazz Festival de Bird Award.
Ernst Reijseger geeft vaak solo-optredens, maar speelt ook regelmatig samen in duo's, zoals met pianist Franco d' Andrea, sopraanklarinettist Louis Sclavis, accordeonist, gitarist, kaval-, mandoline- en pedal steelspeler Stian Carstensen en meesterpianist Simon Nabatov, en trio's, bijvoorbeeld met het Amsterdam String Trio, met Stian Carstensen en drummer Jarle Vespestadt, met zanger Mola Sylla en slagwerker Serigne Gueye uit Senegal, of in kwartet met bassist Mats Eilertsen, klarinetist‑saxofonist Fredrik Ljungkvist en drummer Thomas Strønen. 
Regelmatig geeft hij concerten met drummer-slagwerker Alan Purves, hetzij in een duo, hetzij in een combinatie met de Sardijnse zanggroep Tenores e Concordu de Orosei. 
Projecten waaraan Ernst Reijseger heeft meegewerkt, zijn onder meer Tango y posttango met WDR bigband Köln, met muziek van de pianist-componist-dirigent Gerardo Gandini en bandoneonist Nestor Marconi en de optredens van Barana & Co, bestaande uit Nederlandse en Turkse musici en een drummer-slagwerker uit Iran.
Ernst Reijseger schrijft muziek voor film (Werner Herzog) en documentaires. Zijn composities worden uitgevoerd door celliste Larissa Groeneveld en pianist Frank van de Laar, met Reijseger als derde 'free agent' (cd: Do You Still, uitgebracht door het label Winter & Winter). Op dit moment voert hij een concertante versie uit van de muziek voor de films van Werner Herzog. De titel van zowel de cd als de voorstelling is Requiem for a dying planet.
Reijseger speelt ook graag voor kinderen, zowel op scholen als in theaters, en geeft zo nu en dan cello-workshops.

( Bron ; Site Holland festival )

Video

(16 min)

‘Apparences’ is een cello-solo van Ton de Leeuw, uitgevoerd door celliste Larissa Groeneveld.
Larissa Groeneveld studeerde aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Zij volgde ‘masterclasses’ bij Mstislav Rostropovich en Yo Yo Ma. In 1988 debuteerde Larissa Groeneveld in de Grote Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam met het Tripleconcert van Beethoven.
Samen met de pianiste Ellen Corver en de violist Vesko Eschkenazy vormt zij het Osiris Trio .

Bio

Larissa Groeneveld

Larissa Groeneveld studeerde aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam bij Dmitri Ferschtman, waar zij in 1990 met de hoogste onderscheiding afstudeerde. Vervolgens studeerde zij bij Natalia Gutman aan de Hochschule für Musik in Stuttgart, Duitsland.
Zij volgde meestercursussen o.a. bij Mstislav Rostropovich en Yo Yo Ma. In 1984 won zij de eerste prijs van het Internationale Concours ‘Luis Coleman' in Spanje. Sindsdien behaalde zij diverse onderscheidingen op kamermuziekgebied. In 1991 won zij de Grand Prix voor cello in Bourg-Madame, Frankrijk. In 1992 werd ze finaliste op het ARD Duo-Concours in München, samen met pianist Frank van de Laar. In april van dat jaar ontving zij de Persprijs op het Zilina Festival te Slowakije.
In 1988 debuteerde Larissa Groeneveld in de Grote Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam met het Tripelconcert van Beethoven. Sindsdien maakte zij verscheidene tournees door Europa en heeft zij als soliste met vele grote orkesten opgetreden. Samen met de pianiste Ellen Corver en de violist Peter Brunt vormt zij het Osiris Trio. In 1996 speelde het trio in de serie Rising Stars, georganiseerd door het Concertgebouw Amsterdam en kon zich daarna presenteren in de belangrijkste kamermuziekcentra van Europa en in de Carnegie Hall in New York
Het repertoire van Larissa Groeneveld omvat alle grote werken voor cello van J.S. Bach tot hedendaagse composities, waarvan sommige speciaal voor haar geschreven.

( Bron; cello festival dordrecht)

Kopen

Deze opname is uit de film ‘Apparences’, de hele produktie is te bestellen via studio franjo. Tevens is de DVD voor 20 euro te koop bij bij Broekmans & van Poppels, van Baerlestraat 92-94 Amsterdam.

Video

(30 min)

‘Nu ga ik een snare solo spelen, dat heb je nog nooit gehoord’.
In 2000 heeft Han Bennink 2 dagen solo gespeeld in een studio, 4 uur slagwerk werd ingekort tot 30 minuten.
 
www.hanbennink.com

Bio

Han Bennink

Drummer and multi-instrumentalist Han Bennink was born in Zaandam near Amsterdam in 1942. His first percussion instrument was a kitchen chair. Later his father, an orchestra percussionist, supplied him with a more conventional outfit, but Han never lost his taste for coaxing sounds from unlikely objects he finds backstage at concerts. He is still very fond of playing chairs.
In Holland in the 1960s, Bennink was quickly recognized as an uncommonly versatile drummer. As a hard swinger in the tradition of his hero Kenny Clarke, he accompanied touring American jazz stars, including Sonny Rollins, Ben Webster, Wes Montgomery, Johnny Griffin, Eric Dolphy and Dexter Gordon. He is heard with Gordon on the 1969 album "Live at Amsterdam Paradiso" (on the Affinity label) and with Dolphy on 1964's "Last Date" (PolyGram). At the same time, Bennink participated in the creation of a European improvised music which began to evolve a new identity, apart from its jazz roots. With fellow Dutch pioneers, pianist Misha Mengelberg and saxophonist Willem Breuker, he founded the musicians collective Instant Composers Pool in 1967. Bennink anchored various bands led by Mengelberg or Breuker, and appeared in their comic music-theater productions.
Bennink attended art school in the 1960s, and is also a successful visual artist in several media, often constructing sculpture from found objects, which may include broken drum heads and sticks. He has designed the covers for many LPs and CDs on which he appears. Bennink is represented by Amsterdam's Galerie Espace, and has been the subject of several one-man shows, including one at the Gemeente Museum in the Hague in 1995.
In 1966, Bennink played the US's Newport Jazz Festival with the Mengelberg quartet. From the late 1960s through the '70s Bennink collaborated frequently with Danish, German, English and Belgian musicians, notably saxophonists John Tchicai and Peter Brötzmann, guitarist Derek Bailey and pianist Fred van Hove. Bennink, Brötzmann and van Hove had a longstanding trio well documented on FMP Records. There Bennink also showcased his talents on clarinet, trombone, soprano saxophone and many other instruments, also featured in a series of solo albums he began in 1971.
Bennink's many recordings from the 1980s include sessions with Mengelberg's ICP Orchestra (where he remains), South African bassist Harry Miller, soprano saxophonist Steve Lacy, trombonists Roswell Rudd and George Lewis, and big-bandleaders Sean Bergin and Andy Sheppard.
From 1988 to '98 Bennink's main vehicle was Clusone 3, with saxophonist and clarinetist Michael Moore and cellist Ernst Reijseger, a band noted for its free-wheeling mix of swinging jazz standards, wide-open improvising, and tender ballads. Clusone played Europe and North America, West Africa, China, Vietnam and Australia, and recorded five CDs for Gramavision, hat Art and Ramboy.
These days he is frequently heard with tenor saxophonist Tobias Delius's quartet and in a trio with pianist/keyboardist Cor Fuhler and bassist Wilbert de Joode, and he still collaborates occasionally with jazz luminaries such as Johnny Griffin, Von Freeman and Ray Anderson.
A conspicuous feature of Bennink's musical life since the 1960s is the spontaneous duo concert with musicians of many nationalities and musical inclinations; in the '90s he recorded in duo with among others pianists Mengelberg, Irene Schweizer and Myra Melford, guitarist Eugene Chadbourne, trumpeter Dave Douglas and tenor saxophonist Ellery Eskelin.

( Bron ; www.hanbennink.com )

Video

(16 min)

A lively account of famous soprano Elly Ameling teaching young talentedsingers and pianists at the Academy of Villecroze in Southern Franceand the Royal Conservatory in The Hague in The Netherlands.

Bio

Elly Ameling

Elisabeth (Elly) Sara Ameling werd geboren op 8 februari 1933*) in Rotterdam. Zij was de dochter van een Rotterdamse horlogemaker, had een voorliefde voor poëzie - die liefde voor poëzie heeft haar nooit verlaten - en won ooit een talentenjacht van de KRO. Zij studeerde aanvankelijk bij Jo Bollenkamp en Jacoba Dresden-Dhont en financierde dit met het colporteren van Pro Juvente-kalenders, in weer en wind. Vervolgens studeerde zij bij Bodi Rapp en Pierre Bernac. Het winnen op 23-jarige leeftijd van het "Internationaal Vocalisten Concours" in 's Hertogenbosch (1956) en later het "Concours International de Musique" in Genève (1958) - een concours met ruim 70 mededingers - betekende de start van haar carrière. Aanvankelijk durfde zij die carrière nog niet aan en behalve een paar Matthäus Passionen zegde zij alles af en ging een maand of negen in een boekhandel werken. Toen besefte ze pas wat ze miste en merkte dat ze niets anders doen kon dan zingen. Zij trad op met prominente dirigenten als Carlo Maria Giulini, Bernard Haitink, André Previn, Edo de Waart, Seiji Ozawa en Wolfgang Sawallisch.


Haar vele recital tournees met begeleiders als Jörg Demus, Dalton Baldwin, Irwin Gage en Rudolf Jansen zijn door het publiek èn door muziekcritici met groot enthousiasme ontvangen. Jörg Demus is erg belangrijk geweest voor Elly Ameling in haar begin-carrière en Rudolf Jansen in de ongeveer laatste twintig jaar daarvan. Zij verzorgde optredens tijdens prestigieuze muziekfestivals in o.a. Aix en Provence, Bergen, Caramoor, Edinburgh, Holland Festival, Sofia, Tanglewood en Vlaanderen. Haar repertoire (liederen en werken met orkestbegeleiding) reikt van Monteverdi en Bach via Mozart, Schubert, Schumann, Wolf en Debussy naar componisten van deze eeuw als Britten, Poulenc, Menotti, Martin en Gershwin. Ze nam meer dan 150 LP's - die rechtop gezet, een lengte van anderhalve meter beslaan - en CD's op met dit zeer uitgebreide repertoire. Zij toont hierbij een voorliefde voor het Duitse lied en de Franse mélodie. Vele hiervan zijn onderscheiden met prijzen als de Edison (4x), de Grand Prix du Disque (3x) en de Preis der Deutsche Schallplattenkritik. Op 3 april 1995 is aan Elly Ameling de extra Edison toegekend voor haar hele fonografische oeuvre. Na een carrière van 43 jaar nam zij op 29 januari 1996 afscheid van het Nederlandse publiek met een recital in de Grote Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw. Zij trad hierbij op met een aantal kunstenaars waar zij in het verleden mee heeft samen gewerkt, zoals de pianisten Rudolf Jansen, Dalton Baldwin en Louis van Dijk. Tijdens deze avond kreeg bas-bariton Robert Holl, de bij deze gebeurtenis in het leven geroepen "Elly Ameling Ring" overhandigd door Elly Ameling zelf. Samen zongen zij vervolgens Schubert's "Nur wer die Sehnsucht kennt", begeleid door Rudolf Jansen.


( Bron; Dutch Diva's)

Kopen

 
DVD te koop via www.broekmans.com