Zappabach.tv

Video

(14 min)

Bio

BIOGRAPHYEric Vloeimans (1963), born in the Netherlands, is regarded as one ofEurope's best trumpet players. He shows an extraordinary talent forplaying original music with an outstanding quality. On his cd'sVloeimans prefers to record original compositions. As a composer hedoes not feel restricted to one particular style, but at the same time,he has managed to create a language of his own. His writing is freshand creative, yet not without feel and respect for the tradition. Thegreat musical talent and the expressive power of the music of EricVloeimans have been honoured by winning the Dutch Edison Award fourtimes, the Boy Edgar Award, the Elly Ameling oeuvre prize and theprestigious Bird Award at the North Sea Jazz Festival.

Eric Vloeimans has been active in a wide variety of ensembles all overthe years. The Eric Vloeimans Quartet and his recent Gatecrash grouphave earned reputations as being Holland's top bands. Vloeimans'performances with a multitude of other formations has shown hisversatility. His musical talent, easy-going attitude and great sense ofhumour have brought him to play with national and internationalartists. Eric Vloeimans has attained a level that enables him to sharethe stage with many of the most reputable and established musicians inthe jazz scene and beyond. He played with Marc Johnson, PierreCourbois, The Rotterdam Philharmonic Orchestra, Michiel Borstlap,Jeroen van Vliet, Nguyên Lê, Anton Goudsmit, Spinvis, Jimmy Haslip,Lars Danielsson, Michael Moore, Joey Baron, Mercer Ellington, JohnTaylor, Harmen Fraanje, Henny Vrienten and many, many others.

His musical cooperation's have taken Eric Vloeimans abroad many times.With diverse artists and ensembles he played all over Europe, SouthAfrica, Indonesia, Thailand, China and Japan. The experiences from histravels influence his work constantly. The music of Eric Vloeimansshows a remarkable power to create bridges and reach the hearts ofpeople all over the world.

(source: http://www.myspace.com/ericvloeimans)

Video

(7 min)

Zoe Christiansen from Vermont (USA) on the clarinet and Ilya Shneyveys from Riga (Latvia) on the accordeon

Links

http://www.myspace.com/improves

Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken  

Video

(12min)

This video is an excerpt from a film that is part of a CD & DVD production that will be released in may 2008 on Cobra Records.

The Dutch based orchestra Holland Symfonia and Conductor Otto Tausk perform a large selection of Prokofievs dramatic score: Romeo & Juliet - op.64

Bio

The ballet was composed in 1935 and 1936 as commissioned by the Kirov Ballet, with a happy ending, but was never publicly mounted, partly due to increased fear and caution in the musical and theatrical community in the aftermath of the two notorious Pravda editorials criticizing Shostakovich and other degenerate modernists. Prokofiev's efforts resulted in suites from the music being heard in Moscow and the United States, but the produced ballet actually premiered in Brno, Czechoslovakia, on 30 December 1938. It is better known from the significantly revised version that was first presented at the Kirov in Leningrad on 11 January 1940, with choreography by Leonid Lavrovsky, to which Prokofiev objected.
In 1962 John Cranko's choreography of Romeo and Juliet for the Stuttgart Ballet helped the company achieve a worldwide reputation; it had its American premiere in 1969.
Chicago's Joffrey Ballet presented the first American production in the 1984-1985 season, including guest performances in New York City at the New York State Theater and in Washington, D.C.
In 1965 a production that was choreographed by Sir Kenneth MacMillan for the Royal Ballet premiered at the Royal Opera House, Covent Garden, in which Rudolph Nureyev and Margot Fonteyn brought new life to the characters, and Fonteyn, considered to be near retirement, embarked upon a rejuvenated career. Peter Martins made Romeo + Juliet on New York City Ballet to the Prokofiev music in 2007.
In July 2008, with the blessing of the Prokofiev family and permission from the Russian State Archive, the original Prokofiev score will finally have its world premiere, as the composer intended. Mark Morris has been chosen to direct the production and the Mark Morris Dance Group will premiere it at the Fisher Center for the Performing Arts at Bard College. The production will then tour the world for two years.

(Source: Wikipedia)

Kopen

 
This production will be available in CD shops or at www.cobrarecords.com
 

Video

Carel Kraayenhof over de Tango

(37 min)

Bio

Carel Kraayenhof y su Sexteto Canyengue

Instrumentaal tango-sextet uit Amsterdam, dat tot de beste tango-orkesten ter wereld behoort. Als één van de zeldzame Europese acts weet Sexteto Canyengue een ongekend groot publiek voor de tango te interesseren, niet in de laatste plaats dankzij haar avontuurlijke benadering van de authentieke Argentijnse muziek. Met uitstapjes naar pop, klassiek, jazz en avantgarde benadrukt het zestal dat tango wereldmuziek pur sang is.


Historie, periode 1988 - heden

1987    Carel Kraayenhof - op dat moment aktief in Tango Cuatro - treedt op persoonlijke uitnodiging van tangomeester Astor Piazzolla op als bandoneón-solist in de Broadwaymusical Tango Apasionade.

1988    Gedreven door hun liefde voor het werk van de Argentijnse tango-grootmeesters Astor Piazzolla en Osvaldo Pugliese richten de bandoneón-virtuozen Carel Kraayenhof en Leo Vervelde najaar '88 het eerste Nederlandse tango-sextet op: Sexteto Canyengue, genoemd naar de kenmerkende pulserende groove van de tango. Het repertoire - grotendeels eigen composities - klinkt afwisselend romantisch en weemoedig, energiek en ruig. De groep wordt al snel 'de ontbrekende schakel tussen Piazzolla en Pugliese' genoemd.

1989    De eerste optredens hebben plaats met de volgende bezetting: Carel Kraayenhof en Leo Vervelde op bandoneón, Egbert Kreiken op viool, Gregor Overtoom op altviool, Piet Capello op piano en Gustavo Lorenzatti op contrabas. Er volgen veel wisselingen in de bezetting. Het repertoire bestaat uit nieuwe arrangementen van Argentijnse tango's en milonga's (geschreven door Kraayenhof en Vervelde) en eigen werk van Kraayenhof. In de muziek klinken invloeden van pop, jazz, salsa en klassieke muziek door.

1990    Het sextet werkt met verschillende Argentijnse en Urugayaanse zangers en geeft op uitnodiging van Osvaldo Pugliese samen met hem en zijn orkest een serie concerten in Buenos Aires en Montevideo.

1992    Sexteto Canyengue speelt samen met Osvaldo Pugliese en zijn orkest in Carré. De eerste cd, getiteld ...Por El Tango, komt uit. De cd is geïnspireerd door Pugliese en bevat werk van hem, maar ook eigen composities in zijn stijl. Filmer Leendert Pot maakt een documentaire voor de NOS over Carel Kraayenhof en het sextet, getiteld In De Greep Van De Tango. In de komende jaren volgen optredens overal in Europa, in Maleisië en Argentinië. Sexteto Canyengue werkt samen met bekende Argentijnse dansers als Antonio Todaro en Pepito Avellaneda.

1993    Het sextet krijgt de Gouden Notenkraker, een prijs van de Nederlandse Toonkunstenaars Bond, voor zijn vakmanschap en niet aflatende inspanningen voor het organiseren van live-optredens. De tweede cd Tiburonero komt uit. De titel - Spaans voor haaienvanger - verwijst naar een hobby van Astor Piazzolla. De muziek op deze cd is zowel door Piazzolla als Pugliese beïnvloed. Er komt ook een cassette voor de Zuid-Amerikaanse markt uit, getiteld Grandes Exitos met nummers van de eerste en tweede cd. De vakgroep Argentijnse tango aan het Rotterdams Conservatorium, opgericht door Kraayenhof en Vervelde, wordt officieel geopend. De meeste leden van het sextet zijn eraan verbonden als docent. Osvaldo Pugliese is artistiek leider. Na zijn dood in 1995 wordt zijn werk voortgezet door de Argentijnse pianist/componist Gustavo Beytelmann.

1995    De cd Piazzolla Bien Canyengue komt uit, waarop vroeg werk van Astor Piazzolla te beluisteren vallen, in arrangementen van Kraayenhof en Vervelde. Het sextet maakt plannen voor een cd waarop later werk van de meester te beluisteren valt.

1996    Sexteto Canyengue speelt op het Festival International de Jazz de Montréal. Wegens groot succes worden drie extra concerten ingelast.

1997 - 1999    Het gezelschap speelt in 1997 en 1998 tijdens Edinburgh Fringe and International Festival. Bovendien speelt het muziek van Astor Piazzolla ter begeleiding van het Nationaal Ballet. Canyengue toert in 1998 en 1999 ook met de tangoshow Milonga Boulevard en Tangueros door Amerika, Alaska en Italië. De groep trekt de aandacht van de wereldpers met indrukwekkende optredens op Edinburgh Fringe en International Festival en met de tangoshow The Art of Tango en live samenwerkingsverbanden met meestercellist Yo-Yo Ma, het Nationale Ballet, danser Pablo Verón en danseres/cineaste Sally Potter. Het sextet staat verder op podia in onder meer Canada, Maleisië, Argentinië en Uruguay. Eind '98 verlaat Leo Vervelde het orkest om zich te concentreren op het doceren en zijn familieleven.

2000    Sexteto Canyengue speelt slim in op de Máxima-rage en doopt haar nieuwe CD en theatershow Tango Máxima.

2002    Tijdens het huwelijk van prins Willem-Alexander op 2 februari weet accordeonist Carel Kraayenhof prinses Maxima tot tranen toe te ontroeren wanneer hij de tango Adios Nonino van Astor Piazzolla uitvoert in de Nieuwe Kerk te Amsterdam. Na het optreden is er op internet veel vraag naar het muziekstuk. Het nummer verschijnt op single onder de naam van Kraayenhof en staat tevens op de B-kant van Oblivion, de volgende single die Kraayenhof uitbrengt. De tango, en de speciale compositie Maxima, is ook te vinden op de cd Tango Royal. Op het album wordt Kraayenhof ondersteund door het Concertgebouw Kamerorkest en het Nederlands Kamerkoor onder leiding van Ed Spanjaard.

2003    Sexteto Canyengue speelt in juni tijdens de Edisongala waar Carel Kraayenhof de Edison Klassiek Publieksprijs krijgt overhandigd voor zijn soloplaat Tango Royal. Naar aanleiding van de geboorte van kroonprinses Catharina-Amalia op zondag 7 december brengt Carel Kraayenhof samen Trijntje Oosterhuis en violiste Janine Jansen het door John Ewbank geschreven lied Totdat Jij Er Was uit. De opbrengsten van de single gaan naar het kinderfonds van Jantje Beton. De bandnaam wordt voluit Carel Kraayenhof y su Sexteto Canyengue. Naast Kraayenhof bestaat de bezetting in deze periode uit Sebastiaan van Delft (piano), Daniel Lehmann (contrbas), Martijn van der Linden (viool) en Emma Breedveld (viool). Gitaristen Andreas Suntrop en Eelco van de Meeberg wisselen per optreden. Op het album Street Tango wordt Sexteto Canyengue begeleid door het Matangi Chamber Music Orchestra onder leiding van Ed Spanjaard.

2005    Op 28 november krijgt Carel Kraayenhof in Buenos Aires een hoge onderscheiding van de Argentijnse regering. Hij krijgt de prijs als eerste buitenlander voor alles wat hij wereldwijd voor de Argentijnse tangocultuur heeft gedaan.

2006    Het album Guardians Of The Clouds (januari) bevat speciale arrangementen en nieuwe composities van Ennio Morricone en laat ook Kraayenhofs fascinatie horen voor Keltische muziek. Het openingsnummer Gabriel's Oboe uit de soundtrack bij de speelfilm The Mission bevat het geluid van Uillean Pipes, bespeeld door Stijn van Beek. In maart verschijnt Het Leven In 3 Minuten, een bundeling interviews met Carel Kraayenhof geschreven door journalist Astrid van Leeuwen. Het theaterconcert op 12 juni in De Kleine Komedie wordt opgenomen voor de cd- en dvd-uitgave Tango Heroes die uitkomt in september. In de ambiance van een café te Buenos Aires eert Sexteto Canyengue tangohelden Osvaldo Pugliese, Juan Jose Mosalini en Alfredo Marcucci met negen nieuwe composities. Naast Kraayenhof bestaat het orkest tijdens de opnamen uit Emma Breedveld (viool), Bert Vos (viool, altviool), Sebastiaan van Delft (piano), Jaap Branderhorst (contrabas) en de Finse muzikant Vile Hiltula (bandoneon) aangevuld met de Argentijnse zanger Omar Mollo, de dansers Arjan & Marianne en 'cafébezoeker' Graciela Minervino. De regie is in handen van Chiem van Houweninge Sr.

2007    De cd en dvd Tango Heroes wordt in juni uitgebracht in Duitsland. Op 10 juni speelt Carel Kraayenhof in Berlijn mee met het Rundfunk Sinfonie Orchestra. Het is de eerste van een reeks concerten met Kraayenhof als solist bij een aantal grote internationale orkesten, op uitnodiging van dirigent Kristjan Järvi. Het tweede concert in deze reeks is op 8 november in Wenen bij Orchester Niederösterreich. In het kader van de Robeco Zomerconcerten vindt eind juli in het Amsterdamse Concertgebouw het Kraayenhof Weekend plaats. De muzikant speelt daarbij onder meer samen met de Ierse zangeres Niamh Parsons, Stijn van Beek (uillean pipes), Quirine Viersen (cello) en uiteraard zijn eigen Sexteto Canyengue.

2008    Eind april gaat Carel Kraayenhof met dirigent Kristjan Järvi drie weken op tournee door Australië.

(bron ; nationaal pop instituut )

Solo

Volver (Terugkeer)

(3 min 42")